... είναι για μένα μια απόλυτη υπεκφυγή. Γι 'αυτό και δεν πιστεύω σε αυτό. Δεν υπάρχει ειμαρμένη. Δεν μπορώ να αρκεστώ σε αυτό το μερίδιο που μου αναλογεί, άκριτα και αβασάνιστα. Ίσως είναι γιατί είμαι πιο αισιόδοξος τύπος. Ίσως γιατί είμαι περισσότερο ορθολογιστής από το μέσο όρο. Πιθανότερα όμως, γιατί είμαι εγωιστής.
Δεν είμαι διατεθειμένος να αποδεχτώ πως δεν έχω την πλήρη ευθύνη των πράξεών μου και των συνεπειών τους. Νιώθω σαν να ακυρώνω τον εαυτό μου. Σαν να παραδέχομαι πως, όποια απόφαση κι αν πάρω στη ζωή μου, δε θα έχει καμία πραγματική επιρροή στο πώς αυτή θα εξελιχθεί. Σαν να ζω ερήμην μου.
